|
DOŚWIADCZENIE -> HODOWLA
-> SZCZĘŚLIWE KOTY
Od wielu wieków hodowla kotów jest pasją dla
wielu ludzi. Częściowo jako sztuka, częściowo jako nauka, hodowla
skupia w sobie to, co najlepsze w więzi, która łączy koty i
ludzi. Jest zarówno fascynacją, jak i wyzwaniem.
Odpowiedzialna hodowla wymaga bardzo dokładnej selekcji
kotów z uwzględnieniem ich zdrowia, charakteru, standardu
rasy i rodowodu. Celem odpowiedzialnej hodowli powinno być powoływanie
na świat kotów lepszych od ich rodziców. Ludzie,
którzy rozmnażają koty, bez wzięcia tego pod uwagę można
porównać do „producentów”
powielających w kółko ten sam produkt. Hodowla pięknych
kotów jest nie tylko bardzo czasochłonna, ale
również kosztowna. Głównym założeniem dobrej
hodowli powinno być ulepszanie rasy, a nie zwiększanie jej liczebności.
Hodowlę powinno się zaczynać od zdobywania wiedzy. Żeby hodować koty
potrzebny jest plan, a przecież nie można go stworzyć nie posiadając
określonej wiedzy o danej rasie. Ten proces trwa całe życie i
odpowiedzialny hodowca zdaje sobie z tego sprawę. W tym hodowcy podobni
są do artystów, którzy przecież całe swoje życie
poświęcają na szukanie idealnego środka wyrazu. Hodowca zgłębia więc
wiedzę - zarówno tą dotyczącą wyglądu, zdrowia
kotów i ich zachowań - jak i genetyki w celu wyhodowania
wymarzonego, idealnego kota.
Jak zostać odpowiedzialnym hodowcą?
Kieruj się następującą regułą:
DOŚWIADCZENIE ->HODOWLA -> SZCZĘŚLIWE KOTY
Jak zdobyć doświadczenie?
Najpierw trzeba znaleźć mentora. Mentor powinien być osobą,
która ma wiedzę oraz przynajmniej kilkuletnie doświadczenie
w hodowli danej rasy. Taka osoba nie tylko będzie dzielić się z nami
zdobytą wiedzą, ale również poprowadzi nas przez trudy
pierwszych kroków w hodowli. Nie sztuką jest kupić nawet
kilka kotów i w kółko je rozmnażać. To jeszcze
nie jest hodowla!
Zdobywanie wiedzy należy zacząć od zapoznania się ze standardem rasy.
To on określa jej idealnego przedstawiciela. Udział w kocich wystawach
pozwoli na zdobycie wiedzy o różnych typach przedstawicieli
tej samej rasy i stworzenie w swojej wyobraźni wzoru naszego idealnego
kota, do którego będziemy dążyć w naszej hodowli i tak jak
artysta będziemy tworzyć kolejne dzieła (pokolenia) w poszukiwaniu tego
ostatecznego, idealnego…
Studiuj rodowody kotów, które Ci się podobają
– to pomoże Ci poznać linie, z którymi chciałbyś
pracować. I najważniejsze: nie bój się zadawać pytań!
Przyłącz się do klubu hodowców i miłośników danej
rasy. Dzięki temu nawiążesz kontakty z wieloma hodowcami. Poznasz
różne spojrzenia na hodowle i wybierzesz, którą
drogę chcesz iść.
Zacznij poznawanie rasy od zakupienia kastrata. Jest to najlepszy i
niezastąpiony sposób na poznawanie rasy, która
Cię interesuje. Poznasz świat wystaw od środka. Poznasz
wystawców i hodowców. Pozwoli Ci to w dużo
łatwiejszy sposób znaleźć kogoś, kto będzie mógł
zostać twoim mentorem, a tej osobie będzie dużo łatwiej zaufać tobie. W
ten sposób osiągniesz poziom, który pozwoli Ci na
rozpoczęcie własnej hodowli.
Hodowla
Pewien amerykański hodowca napisał bardzo mądre słowa: Żeby hodować
piękne koty abisyńskie musisz mieć pomoc tych, którzy
hodowali je przed tobą.
Nie kupuj kota hodowlanego, jeśli nie masz sprecyzowanych
planów na swoją hodowlę. Musisz mieć świadomość, że żaden
odpowiedzialny hodowca ABY nie sprzeda swojego kota do hodowli komuś
kto najpierw nie wykonał swojej „pracy domowej”.
Jeśli wykonasz punkt pierwszy to do drugiego już krótka
droga, ale sama hodowla to proces na wiele, wiele długich lat i walka
ze swoimi emocjami, bo jeśli chce się cokolwiek w hodowli osiągnąć (a
osiągnięcia rozumiemy jako podnoszenie jakości rasy), to nie da się
tego zrobić rozmnażając te same koty przez 10 lat. W hodowli zmieniają
się pokolenia i to jest jej istotą. Bez wymiany pokoleń w hodowli nie
może być żadnego postępu, a jeśli go nie ma, to hodowla jest tylko
– niestety – miejscem gdzie zwiększa się liczebność
kotów. Czy jesteś gotów na takie poświęcenia?
Szczęśliwe koty
Powoływanie kotów na świat daje nie tylko przyjemność
obcowania z pięknymi kotami, ale przede wszystkim niesie ze sobą
odpowiedzialność za koty sprowadzane na świat – od chwili ich
urodzenia, aż do czasu, gdy ich życie się zakończy. Niesie to ze sobą
zarówno obowiązek bardzo ostrożnego i dokładnego wyboru
domów, dla kociaków, które w hodowli
zostać nie mogą, jak i służenie radą i pomocą ludziom,
którym kota zdecydowaliśmy się powierzyć. Dotyczy to nie
tylko kotów przeznaczonych do kastracji, ale
również, a może przede wszystkim, kotów
oddawanych z przeznaczeniem do hodowli. Odpowiedzialny hodowca nigdy
nie odda kota hodowlanego komuś, kto nie rozumie istoty odpowiedzialnej
hodowli!
Genetyka
Większość hodowców ma pojęcie o tym kim był Grzegorz Mendel,
znany jako Ojciec Genetyki. Ale czy wiemy kim jest człowiek,
któremu zawdzięczamy hodowlę z podziałem na rasy? To Robert
Bakewell z Leicestershire w Anglii. Jako pierwszy użył metody
"bliskiego kojarzenia" w hodowli koni. Odkrył on dwa podstawowe prawa:
- "podobne" osobniki dają "podobne" osobniki;
- nie ma dwóch identycznych osobników.
Backewell użył chowu wsobnego w celu wyhodowania odpowiedniego konia.
Przedstawił także jako pierwszy pojęcia linebreeding, outcrossing i
crossbreeding.
Typy hodowli
Przypadkowa
Hodowanie bez nadzoru. Koty żyją „zgodnie z naturą”
i w większości przpadków same decydują o tym kiedy i z kim
będzie kolejny miot …
Selekcyjna
Koty są krzyżowane wg przemyślanego schematu i w celu jak największego
zbliżenia się do standardu rasy.
Systemy hodowlane
Inbreedinig
Wyróżniamy dwa typy chowu wsobnego:
- Closebreeding: kojarzenie dwóch kotów blisko
spokrewnionych (matka/syn; córka/ojciec; siostra/brat)
- Linebreeding: kojarzenie kotów w dalszym stopniu
pokrewieństwa ukierunkowane na utrzymanie cech pochodzących od
najwartościowszych przodków.
Outcrossing
Kojarzenie dwóch kotów nie spokrewnionych bliżej
niż w 4 pokoleniu.
Crossbreeding
Kojarzenie dwóch kotów różnych ras.
Bez komentarza …
Hodowla wg genotypu
Chów wsobny zwiększa homozygotyczność miotu i utrwala
pożądane cechy w kocie. Pozwala na lepszą ekspresję cech przenoszonych
przez homozygotę. Jeżeli gen recesywny jest rzadki w danej populacji
będzie prawie zawsze zamaskowany przez gen dominujący. Chów
wsobny NIE TWORZY niepożądanych genów. Zwiększa on tylko
ekspresję cech, które JUŻ ISTNIEJĄ w organizmie
kotów. Współczynnik inbreedingu określa procent
wszystkich par genów, które są homozygotą z
powodu dziedziczenia ich od tego samego przodka. Można go także
interpretować jako prawdopodobieństwo, że dana para genów
jest homozygotą ze względu na dziedziczenie od tego samego przodka.
Współczynnik inbreedingu musi być policzony na podstawie
przynajmniej kilku pokoleń kota wstecz. Przy czym zaleca się aby było
to minimum 5 do 8 pokoleń.
Hodowla wg fenotypu
Opiera się na kojarzeniu kotów tylko ze względu na ich
wygląd bez zagłębiania się w ich genotyp. Wyróżnia się 2
rodzaje takiego chowu:
- Pozytywne - kojarzenia "podobny" - do - "podobnego"
- Negatywne - kojarzenia "podobny" - do - "niepodobnego"
Gdy hodowcy chcą utrwalić jakąś cechę używają kojarzenia pozytywnego. W
przypadku, gdy chcemy poprawić pewne cechy lub wprowadzić nowe należy
użyć kojarzenia negatywnego. Pewne osobniki mogą posiadać podobne cechy
ale dziedziczyć je różnie. Dzieje się tak zwłaszcza w
przypadku cech wieloczynnikowych (przenoszonych przez wiele
genów) tj. położenie uszu, zgryz i długość nóg.
Kojarzenie dwóch podobnych fizycznie ale nie genetycznie
zwierząt niekoniecznie musi dać to czego oczekujemy.
Fenotyp czy genotyp? Co jest lepsze?
Osobniki z takimi samymi rodowodami nie odzwierciedlają standardu rasy
w podobny sposób. Dlatego plan hodowlany powinien się
opierać zarówno na fenotypie, jak i genotypie kota.
Zródło:
http://www.pasc.pl/pl_dhsk.html
|
|
